Błogosławieni niepokalani w drodze:, którzy chodzą w zakonie…
Katolicka
Błogosławieni niepokalani w drodze:, którzy chodzą w zakonie Pańskim. Błogosławieni, którzy się pilno pytają o świadectwach jego:, szukają go ze wszystkiego serca. Ci bowiem, którzy nieprawość czynią,, nie chodzili w drogach jego. Tyś rozkazał, aby przykazania twego strzeżono bardzo. Daj, Boże, aby się prostowały drogi moje,, ku strzeżeniu usprawiedliwienia twoich. Tedy się nie zawstydzę,, gdy wejrzę we wszystkie rozkazania twoje. Wyznawać ci będę w prostości serca:, przetóżem się nauczył sądów sprawiedliwości twojéj. Sprawiedliwości twoich będę strzedz:, nie opuszczaj mię do końca.
Czemże poprawia młody człowiek drogi swojéj?, Gdy zachowa mowy twoje. Ze wszystkiego serca mego szukałem ciebie:, nie odpędzaj mię od mandatów twoich. W sercu mojem skryłem słowa twoje:, abych nie grzeszył tobie. Błogosławionyś jest, Panie:, naucz mię sprawiedliwości twoich. Wargami mojemi,, opowiadałem wszystkie sądy ust twoich. Kochałem się w drodze świadectw twoich,, jako we wszystkich bogactwach. Będę się ćwiczył w rozkazaniach twoich:, i przypatrzę się drogom twoim. Będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich:, nie zapomnę mów twoich.
Źródło: Divinum Officium